مردم معمولا بوى بدن را در ارتباط با عرق مىدانند. اما عرق كردن به تنهايى نمىتواند بو توليد كند.
عرق چيزى جزب آب و نمك نيست كه از غدههاى تعرق براى كنترل دماى بدن ترشح مىشود. باكتريهاى روى پوست فرد مىتوانند با عرق بدن تركيب شده و بوى نا مطبوع توليد كنند.
بوى بدن حتما گاهى اوقات مىتواند نشانه مشكلات مهمتر پزشكى باشد. وقتى كسى از بوى بدن خود شكايت دارد، پزشك به اطلاعات بيشترى براى حل اين مشكل نياز دارد.
برخى از سوالاتى كه پزشك مربوطه ممكن است در اين موارد از شما بپرسد عبارتند از: چه وقت توليد بوى بدن شروع مىشود؟ آيا مىتوانيد درباره آن توضيح دهيد؟ اين بو ظاهرا از كدام قسمت بدن ناشى مىشود؟
( مانند تمام بدن، تنفس، زير بغل، ادار يا اندامهاى تناسلي) آيا اين بو دائمى است يا در زمانهاى خاصى بروز مىكند؟ آيا عاملى وجود دارد كه توليد آن را كمتر يا تشديد كند؟ يا در خانواده سابقه اين مشكل را داريد؟ چه روشهاى طبى براى درمان آن به كار گرفتهايد؟ (اگر اينطور است) از چه داروهاى شيميايي، گياهي، يا روش ديگرى براى معالجه آن استفاده مىكنيد؟ آيا هيچ علائم ديگرى نيز به همراه آن داريد؟
دلايل بروز بوى نامطبوع بدن شامل داروها، مواد سمى يا مواد گياهى از قبيل الكل، سم آرسنيك، سم كيانيد يا كشيدن سيگار، خوردن برخى مواد خاص مثل پياز باشد كه باعث بروز بوى بدن دهان مىشود و در متابوليسم اختلال ايجاد مىكند.
همچنين عفونتهايى از قبيل عفونتهاى ريوي، عفونتهاى پوستي، عفونتهاى مهبل، بيماريهاى مقاربتى يا عفونت مجارى ادارى ميتوانند باعث بروز اين بوى نا مطبوع شوند.
به اين ترتيب در محل عفونت بوى بد توليد مىشود. براى مثال عفونت ريه باعث بوى بد دهان مىشود، نقص در فعاليت كبد و كليهها، حالتهاى روانى خاص كه فرد تصور مىكند تمام بدنش بوى نامطبوع توليد مىكند در حالى كه اين گونه نيست، مشكلات دهان و دندان مانند، بيماريهاى لثه، دندان و پوسيدگى دندانى و يا عفونت و التهاب لثهها همگى بوى نامطبوع دهان را ايجاد مىكنند.
از سوى ديگر تومورها و سرطانها نيز ممكن است باعث بروز بوى نا مطبوع در اطراف تومور شوند. براى مثال، تومورهاى دهان يا معده باعث بوى بد دهان مىشوند. سرطان لوله رحم باعث ترشحات بد بو مىشوند.
نحوه پيشگيرى از بروز اين حالت مربوط به علت بروز آن است. براى مثال جلوگيرى از مصرف داروها يا مواد سمى مىتواند از توليد بوى نا مطبوع پيشگيرى كند.
مصرف داروهاى تجويز شده و كنترل ميزان قند خون در منزل يك روش پيشگيرى به ويژه براى افراد مبتلا به ديابت غير قابل كنترل است.
مراجعه منظم به دندانپزشك و مسواك كردن منظم دندانها با خمير دندان مناسب كه از بروز بيماريهاى دهان و دندان جلوگيرى مىكند.
نقش پزشك در اين زمينه اطمينان از اين امر است كه فرد مشكل يا بيمارى خاصى ندارد. تشخيص علت بروز بوى بدن با مراجعه به تاريخچه پزشكى و آزمايشات فيزيكى صورت مىگيرد.
در برخى موارد خاص آزمايشات بيشتر مورد نياز خواهد بود. موارد ناشى از عفونتها معمولا با درمان آن عفونت برطرف مىشوند و معمولا اثرات جانبى بلند مدت ندارند.
بوى بد بدن مسرى نيست و به ديگران منتقل نمىشود. البته اگر علت بروز اين حالت عفونت خاصى باشد آن عفونت مىتواند مسرى باشد كه از آن جمله مىتوان به عفونتهاى بيماريهاى مقاربتى اشاره كرد.
حالتهاى وراثتى نيز ممكن است به طور ژنتيكى از والدين به فرزندانشان منتقل شود. از مهمترين روشهاى درمان اين حالت شستوشوى روزانه با آب و صابون است.
گاهى اوقات ممكن است فرد از دئودورانت و اسپرى خاص براى جلوگيرى از تعرق استفاده كند. داشتن يك رژيم غذايى مناسب نيز در برخى موارد توصيه مىشود. در مورد بيماريهاى مولد بوى نامطبوع درمان بيمارى تحت نظر پزشك توصيه مىشود.
در مورد اثرات جانبى بيمارى بايد گفت، كه اين امر با نوع درمان در ارتباط است؛ براى مثال برخى افراد نسبت به برخى اسپريهاى بدن حساسيت پوستى دارند.
برخى آنتى بيوتيكها نيز ممكن است باعث بروز حساسيتهاى آلرژيك يا مشكلات معده شود. در موارد جراحى نيز خطر خونريزى و عفونت وجود دارد
عرق چيزى جزب آب و نمك نيست كه از غدههاى تعرق براى كنترل دماى بدن ترشح مىشود. باكتريهاى روى پوست فرد مىتوانند با عرق بدن تركيب شده و بوى نا مطبوع توليد كنند.
بوى بدن حتما گاهى اوقات مىتواند نشانه مشكلات مهمتر پزشكى باشد. وقتى كسى از بوى بدن خود شكايت دارد، پزشك به اطلاعات بيشترى براى حل اين مشكل نياز دارد.
برخى از سوالاتى كه پزشك مربوطه ممكن است در اين موارد از شما بپرسد عبارتند از: چه وقت توليد بوى بدن شروع مىشود؟ آيا مىتوانيد درباره آن توضيح دهيد؟ اين بو ظاهرا از كدام قسمت بدن ناشى مىشود؟
( مانند تمام بدن، تنفس، زير بغل، ادار يا اندامهاى تناسلي) آيا اين بو دائمى است يا در زمانهاى خاصى بروز مىكند؟ آيا عاملى وجود دارد كه توليد آن را كمتر يا تشديد كند؟ يا در خانواده سابقه اين مشكل را داريد؟ چه روشهاى طبى براى درمان آن به كار گرفتهايد؟ (اگر اينطور است) از چه داروهاى شيميايي، گياهي، يا روش ديگرى براى معالجه آن استفاده مىكنيد؟ آيا هيچ علائم ديگرى نيز به همراه آن داريد؟
دلايل بروز بوى نامطبوع بدن شامل داروها، مواد سمى يا مواد گياهى از قبيل الكل، سم آرسنيك، سم كيانيد يا كشيدن سيگار، خوردن برخى مواد خاص مثل پياز باشد كه باعث بروز بوى بدن دهان مىشود و در متابوليسم اختلال ايجاد مىكند.
همچنين عفونتهايى از قبيل عفونتهاى ريوي، عفونتهاى پوستي، عفونتهاى مهبل، بيماريهاى مقاربتى يا عفونت مجارى ادارى ميتوانند باعث بروز اين بوى نا مطبوع شوند.
به اين ترتيب در محل عفونت بوى بد توليد مىشود. براى مثال عفونت ريه باعث بوى بد دهان مىشود، نقص در فعاليت كبد و كليهها، حالتهاى روانى خاص كه فرد تصور مىكند تمام بدنش بوى نامطبوع توليد مىكند در حالى كه اين گونه نيست، مشكلات دهان و دندان مانند، بيماريهاى لثه، دندان و پوسيدگى دندانى و يا عفونت و التهاب لثهها همگى بوى نامطبوع دهان را ايجاد مىكنند.
از سوى ديگر تومورها و سرطانها نيز ممكن است باعث بروز بوى نا مطبوع در اطراف تومور شوند. براى مثال، تومورهاى دهان يا معده باعث بوى بد دهان مىشوند. سرطان لوله رحم باعث ترشحات بد بو مىشوند.
نحوه پيشگيرى از بروز اين حالت مربوط به علت بروز آن است. براى مثال جلوگيرى از مصرف داروها يا مواد سمى مىتواند از توليد بوى نا مطبوع پيشگيرى كند.
مصرف داروهاى تجويز شده و كنترل ميزان قند خون در منزل يك روش پيشگيرى به ويژه براى افراد مبتلا به ديابت غير قابل كنترل است.
مراجعه منظم به دندانپزشك و مسواك كردن منظم دندانها با خمير دندان مناسب كه از بروز بيماريهاى دهان و دندان جلوگيرى مىكند.
نقش پزشك در اين زمينه اطمينان از اين امر است كه فرد مشكل يا بيمارى خاصى ندارد. تشخيص علت بروز بوى بدن با مراجعه به تاريخچه پزشكى و آزمايشات فيزيكى صورت مىگيرد.
در برخى موارد خاص آزمايشات بيشتر مورد نياز خواهد بود. موارد ناشى از عفونتها معمولا با درمان آن عفونت برطرف مىشوند و معمولا اثرات جانبى بلند مدت ندارند.
بوى بد بدن مسرى نيست و به ديگران منتقل نمىشود. البته اگر علت بروز اين حالت عفونت خاصى باشد آن عفونت مىتواند مسرى باشد كه از آن جمله مىتوان به عفونتهاى بيماريهاى مقاربتى اشاره كرد.
حالتهاى وراثتى نيز ممكن است به طور ژنتيكى از والدين به فرزندانشان منتقل شود. از مهمترين روشهاى درمان اين حالت شستوشوى روزانه با آب و صابون است.
گاهى اوقات ممكن است فرد از دئودورانت و اسپرى خاص براى جلوگيرى از تعرق استفاده كند. داشتن يك رژيم غذايى مناسب نيز در برخى موارد توصيه مىشود. در مورد بيماريهاى مولد بوى نامطبوع درمان بيمارى تحت نظر پزشك توصيه مىشود.
در مورد اثرات جانبى بيمارى بايد گفت، كه اين امر با نوع درمان در ارتباط است؛ براى مثال برخى افراد نسبت به برخى اسپريهاى بدن حساسيت پوستى دارند.
برخى آنتى بيوتيكها نيز ممكن است باعث بروز حساسيتهاى آلرژيك يا مشكلات معده شود. در موارد جراحى نيز خطر خونريزى و عفونت وجود دارد
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم خرداد 1386ساعت 5:58 بعد از ظهر توسط بی نام
|