بیا همه چیز

رفع بوی بد دهان

معمولا" وقتي اول صبح با دوستتان برخورد مي کنيد، متوجه بوي بد دهان او مي شويد.براي رهايي از اين بوي بد هر کاري انجام مي دهيد.حال ببينيم علتها و راه حلهاي آن چيست؟
علتهاي بوي بد دهان:
آنچه شما مي خوريد جذب رگهاي خوني مي شود و به ششها منتقل مي شود.بوي بد دهان تا وقتي که ذرات غذايي از خون پاک نشده ادامه دارد و اگر هر روز از مسواک و نخ دندان استفاده نشود، ذرات غذا در دهان باقي مي ماند و باعث تجمع باکتريها مي شود که از ديگر علل بوي بد دهان است.همچنين دندانهاي مصنوعي کاملا" تميز نشده نيز محل مناسبي براي باکتريهاي ايجاد کننده بوي بد دهان هستند.اين باکتريها سمومي توليد مي کنند که به لثه ها آسيب رسانده و در مراحل پيشرفته تر به استخوان هاي فک و صورت و ساير اجزاي نگهدارنده دهان صدمه جدي خواهند زد.
سطح زبان يکي از قسمتهاي اصلي تکثير باکتريهايي است که بوي بد دهان و پلاک را ميسازد.امروزه بسياري از متخصصين دندانپزشکي اعتقاد دارند که عامل اصلي بوي بد دهان فعل و انفعالات شيميايي روي سطح زبان است.
بوي بد دهان همچنين توسط بيماري خشکي دهان به علت کاهش ترشح بزاق نيز ايجاد مي شود.اين بيماري در اثر داروهاي مختلف، مشکلات غدد بزاقي و يا تنفس مداوم از راه دهان ايجاد ميشود و اگر شخصي از خشکي دهان رنج مي برد، دندانپزشک يا بزاق مصنوع تجويز و يا استفاده از آبنبات بدون قند و مايعات فراوان را توصيه مي کند.
از ديگر علل مهم بوي بد دهان دخانيات مي باشد.دخانيات موجب لکه دار شدن دندانها، کاهش حس چشايي و ذائقه و صدمه ديدن لثه مي شود.افرادي که از تنباکو استفاده مي کنند بيشتر در معرض بيماريهاي دندان و سرطان دهان قرار دارند.اگر از تنباکو استفاده مي کنند بايد از پزشک خود روشي براي ترک اين عادت بخواهند.
بوي بد دهان ممکن است نشانه بي نظمي استفاده دارو در بيماريهايي مانند عفونت موضعي در اندام تنفسي(مجراي بيني-ناي-شش)، سينوزيت مزمن، آبريزش بيني، برونشيت مزمن، ديابت، اختلالات معده و ناراحتي مزمن کليه يا کبد باشد.بنابراين اگر دندانپزشک سلامت دهان و دندان فرد را تأ ييد کرد، براي تشخيص علت بوي بد دهان به پزشک خانوادگي و يا متخصص داخلي و گوارش مراجعه کند.
درمان بوي بد دهان:
درمان بيماريهاي دندان و حفظ سلامتي دهان براي از بين بردن بوي بد دهان ضروري است.برنامه منظمي براي معاينه دندانپزشکي و تميز کردن دهان بايد تهيه کرد.با معاينات منظم و دوره اي و مداوم دندانها ، دندانپزشک شما به راحتي قادر به تشخيص و درمان بيماري خواهد بود.اگر شخصي فکر ميکند بوي بد دهانش ادامه دارد بايد ليستي از غذاها و داروهايي که مصرف مي کند تهيه کند چون بعضي داروها ممکن است در توليد بوي بد دهان نقش داشته باشند.از طرفي ديگر يکي از مهمترين علايم هشدار دهنده بيماريهاي لثه تداوم بوي بد دهان يا طعم بد آن است.اگر عمل جراحي يا هر بيماري ديگر داشته باشد بايد دندانپزشک خود را در جريان قرار دهد.بايد بطور روزانه از مسواک و زبان پاک کن براي از بين بردن باقي مانده غذا و پلاک استفاده کرد، زبان را شست و يک بار در روز نخ دندان براي تميز کردن بين دندانها استفاده کرد و اگر از دندان مصنوعي استفاده مي شود بايد آن را شبها در آورد و قبل از استفاده مجدد کاملا" تميز کرد.
تا به حال عمدتا" مسواک و نخ دندان به عنوان وسيله اصلي بهداشت دهان و دندان توصيه و از مسواک براي پاک کردن سطح زبان استفاده مي شد.امروزه براي اين امر وسيله اي به عنوان زبان پاک کن طراحي شده است که علاوه بر تميز کردن سطح زبان و رفع بوي بد دهان در سلامت دندانها و لثه نيز بسيار مفيد است.
در مجموع باکتري هايي که به آساني توسط زبان پاک کن برداشته مي شوند، از همان دسته اي هستند که باعث گلودرد ميکروبي مي شوند.بيشتر مردم عقيده دارند، حس چشايي آنها بعد از استفاده از زبان پاک کن بهتر مي شود.بر اساس پژوهشهاي انجام شده، زبان پاک کن عاملي براي افزايش ميل و اشتها به غذا در افراد مسن مرفي شده است.
مهمترين نکته قابل توجه، تحقيقات جديد و اميدوارکننده اي است که ارتباط سلامتي و بهداشت دهان و زبان را با تندرستي عمومي بدن نشان ميدهد.پژوهشگران عقيده دارند باکتريهاي موجود در پلاکها در بيماريهاي قلبي شرکت مي کنند.اين باکتريها سبب تشکيل لخته خون و در مرحله بعد موجب انسداد شرايين و تنگي عروق مي شوند.نهايتا" در بهار سال 2000 متخصصين فرضطه ارتباط ميان سلامت حفره دهان و سلامت عمومي بدن را به اثبات رساندند.همچنين در ماه مارس 2001 ارتباط ميان باکتريهاي اشاره شده و بيماريهاي ريوي مطرح گرديد و در مقالات اخير مجله انجمن دندانپزشکي آمريکا استفاده از زبان پاک کن به عنوان اقدامي مفيد در پيشگيري از موارد فوق مطرح شده است

شوره به پوست مرده سـر کـه مـکرراً ریزش میکند، اطلاق
می شود. هر کس در دوره های مخـتلف زندگی به مقدار
متفاوت دچار شوره سر می شود. افرادی که دارای شوره
زیـادی بـاشنـد، پس از مـدتـی پــوست سر آنها شـروع به
خارش می کند.

دلایل ایجاد شوره:

موارد زیر از جمله عواملی هستند که ممکن است منجر به ایجاد شوره شوند:

هر چند اعتقاد بر این است که شوره به دلیل خشکی پوست سر ایجاد می شود، اما بسیاری از افرادی که موهای چرب دارند نیز دچار این عارضه می شوند.

متاسفانه هیچ گونه درمان قطعی برای از بین بردن شوره وجود ندارد. (ممکن است با استفاده از نوعی داروی خاص برای مدتی قطع شده اما مجدداً شروع شود) اما در این میان راههای وجود دارند که با استفاده از آنها می توانید میزان شوره را کم کنید.

اگر میزان آن زیاد نیست و در حد متوسط قرار دارد، می توانید روزی دوبار موهای خود را با شامپوی معمولی بشویید. با این کار تقریباً تمام شوره ها از بین خواهند رفت.

سعی کنید از شامپوهای معمولی استفاده کنید. شامپوهایی که قدرت پاک کنندگی بالایی دارند، پوست سر را خشک کرده و موجب می شوند که میزان شوره ها بیشتر شود.

اگر احساس کردید که استفاده از شامپوهای معمولی اثری بر روی موهایتان ندارند، از انواع ضد شوره استفاده کنید. اثر این نوع شامپوها پس از گذشت چند هفته کاملاً قابل رویت خواد بود.

انتخاب یک نوع شامپو که مناسب موهایتان باشد، نوعی فرایند آزمون و خطاست. به هر حال باید شامپوهای مختلف را استفاده کنید تا ببینید کدامیک از آنها بیش از سایرین بر روی موهای شما اثر مثبت می گذارد. همچنین تغییر نوع شامپو به صورت دوره ای، برای موها نیز مفید است.

زمانیکه شامپوی ضد شوره ای را که مناسب موهایتان است پیدا کردید، در اولین دوره مصرف، سطح پوست سر پاک می شود و در مرحله بعدی شوره ها به طور کلی از بین می روند.

زمانیکه از شامپوی های ضد شوره استفاده می کنید، باید دو مرتبه سر خود را بشویید. بار اول پوست های مرده سطحی سر از بین می رود و مرتبه دوم شوره سر درمان خواهد شد.

اگر احساس می کنید که شوره سر شما یک مسئله جدی است باید به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید.

سلامتی نامناسب نیز می تواند سبب ایجاد شوره گردد. پس حتماً به اندازه کافی بخوابید، غذاهای مقوی بخورید، و از فعالیت هایی که موجب بروز استرس می شوند، خودداری کنید.

ممکن است استفاده از برخی از غذاها و خوراکی ها در رژیم غذایی، واکنش های آلرژیکی را در بدن ایجاد کنند که نهایتاً منجر به ایجاد شوره شوند. سعی کنید مصرف چنین موادی را محدود کنید تا میزان شوره نیز کاهش پیدا کند. برخی از مواد غذایی که عموماً سبب ایجاد حساسیت می شوند عبارنتد از: آجیل، شکلات، صدف دریایی.

اگر پوست سر خارش زیادی داشت، هرگز آنرا با ناخن نخارانید چرا که این کار ممکن است باعث ایجاد عفونت گردد؛ در عوض از نوک انگشتان برای این کار استفاده کنید.

روزهایی که هوا خیلی سرد، بادی، و یا آفتابی شدید است، اگر می خواهید برای مدت زمان طولانی در فضای آزاد باقی بمانید، کلاه نرم و راحتی به سر بگذارید.

در محلی که هستید از یک مرطوب کننده هوا استفاده کنید تا هوا مربوط شود.

مصرف رنگ مو و محصولات حالت دنده مو که در آنها الکل به کار رفته است را محدود کنید چرا که مصرف الکل سبب خشک شدن موها می شود.

به اندازه کافی از ویتامین B6 در رژیم غذایی خود استفاده کنید. این ویتامین از بروز شوره جلوگیری می کند.

برای افزایش گردش خون در سر، پوست آنرا با نوک انگشتان خود به صورت دایره ای ماساژ دهید.

بسیاری از شامپوهای رایج ضد شوره دارای "ایمیونو توکسیگنت" و "نوروتوکسیکنت" هستند که عملکردی شبیه به سولفید دارند، به این معنا که اگر بلعیده شوند باعث بروز نقص در برخی ارگانهای حیاتی بدن می شوند.

شامپوهای ضد شوره حاوی مواد سرطان زایی از جمله PVP و فرمالدئید (به فرمول HCHO) نیز می باشند.

فرمول طبیعی یک شامپوی ضد شوره را می توانید با سرکه سیب نیز بدست آورید. با این کار PH پوست سر تعادل خود را حفظ می کند. اضافه کردن مقداری آرد گندم به راحتی شوره های چسبیده به پوست سر را از آن جدا می کند. در آخر می توانید برای نرمی و قوت موها از کمی نرم کننده نیز استفاده کنید.

2/1 فنجان روغن هسته انگور

2 قاشق غذاخوری آرد گندم

1 قاشق قاشق غذاخوری سرکه سیب

یک عدد کلاه پلاستیکی که روی سر را بپوشاند

بسته به ضخامت و طول موها باید اندازه دارو را زیاد و کم کنید.

1- روغن هسته انگور را داخل یک کاسه بریزید و سپس آرد گندم و سرکه را نیز به آن اضافه کنید.

2- مواد بالا را به خوبی هم بزنید و با هم مخلوط کنید تا تبدیل به یک ماده خمیری شود.

1- موها را با آب ولرم بشویید.

2- یک قاشق از مخلوط را کف دست خود بریزید تا دمای آن تعدیل گردد.

3- با استفاده از نوک انگشت ها (و نه ناخن) محلول را با استفاده از حرکات دایره ای شکل به آرامی به کف سر خود بمالید.

4- این کار را ادامه دهید و محلول را به همه قسمت های سر بمالید.

5- یک کیسه و یا کلا پلاستیکی را روی سر خود بگذارید و گوشه های آن را با گیره یا سنجاق به سر اتصال دهید و اجازه دهید تا محلول برای زمانی در حدود یک ساعت و نیم بر روی موها باقی بماند.

6- سپس آنرا آب بکشید و مانند همیشه شامپو کنید.

خوشبختانه اکثر مردم با راه هاي جلوگيري از سرطان پوست تا حدودي آشنايي دارند. استفاده از کرم هاي ضدآفتاب، پوشيدن لباس هاي مناسب، قرار نگرفتن در مقابل نور مستقيم و عمودي خورشيد و انجام معاينات منظم توسط متخصصان پوست، از آن جمله هستند. در ميان سه نوع سرطان پوست، شايع ترين نوع که در   80   درصد از موارد تشخيص داده شده است، «کارسينوما» يا وجود سلول سرطاني است. ممکن است اين سلول به غدد لنفاوي و يا جريان خون نيز سرايت کند حتي ملانوم فقط   5   درصد از سرطان هاي پوست را تشکيل مي دهد و درصورت تشخيص به موقع، قابل درمان است. محققان مي گويند: «اگر تعداد کک و مک و خال هاي فرد زياد باشد، بيشتر از بقيه افراد در معرض ابتلا به سرطان پوست است. کک و مک کوچک با اشکالي نا منظم يا گرد و قهوه اي روشن است و خال اصولا تيره تر از بقيه نشانه ها بوده و گرد مي باشد.» تحقيقات نشان داده است افراد مبتلا به سندروم خال غيرعادي،   40   تا   60   درصد بيشتر از ديگران مبتلا به «ملانوم» مي شوند. با اين حال توصيه مي شود در سال دو بار به متخصص پوست مراجعه کنيد.    هر خالي که خونريزي کند نشان از سرطان زا بودن آن نيست; يک خال برجسته ممکن است زخم شود و خارش ايجاد کند حتي خونريزي هم بکند; اين خطر حتي درمورد خال هاي صاف و سطحي نيز که لباس با آنها سايش دارد، صدق مي کند. به طور حتم هر چيزي که بيش از يک بار خونريزي کند بايد توسط پزشک مورد ارزيابي قرار گيرد. دکتر «گدارل ريگل» در مورد موادشيميايي موجود در ضدآفتاب ها مي گويد: هيچ مدرکي حاکي از اينکه کرم هاي ضدآفتاب مي توانند منجر به سرطان شوند، وجود ندارد، البته اختلاف نظري نيز در اين زمينه وجود دارد، زيرا برخي تحقيقات نشان داده اند افرادي که از کرم هاي ضدآفتاب استفاده مي کنند، بيشتر درمعرض ابتلا به سرطان پوست قرار مي گيرند، اما اين موضوع قطعيت نداشته و ثابت نشده است. اين مساله ممکن است به اين دليل باشد که افرادي که پوست روشنتري دارند و بدون استفاده از وسايل محافظ، ساعت هاي طولاني در معرض نور مستقيم خورشيد قرار مي گيرند، بيشتر به پوست خود آسيب مي رسانند. به طور کلي مصرف منظم کرم هاي ضدآفتاب، پوست را از ابتلا به سرطان محفوظ مي دارد. کرم هاي ضدآفتاب مانند پمادهاي سوختگي که قبلا استفاده مي شد به پوست اين امکان را مي دهد که با صدمات حاصل از نور برخورد کند.  

توصيه هاي درماني 

1 ) اساسي ترين درمان فقر آن، دادن آهن است و بهترين راه تامين آن راه خوراکي است که در حال حاضر به صورت قرص، کپسول و شربت موجود است. براي بچه ها بيشتر شربت و در بزرگسالان بيشتر قرص تجويز مي شود. قرص آهن رايج در ايران فروس سولفات است. در خارج از کشور اشکال ديگر هم وجود دارند که همه آنها يکي بود و ملکول نهايي آهن است که مورد استفاده بدن قرار مي گيرد. 
2 ) قرص آهن بدمزگي و تغيير مزه دهان، گاه يبوست و گاه اسهال و دل دردهايي را در بعضي از مواقع براي بيماران ايجاد مي کند. اگر در مواردي با رعايت تمام توصيه هايي که پزشک مي کند بيمار اين عوارض احتمالي را نتواند تحمل کند، مي تواند از اشکال ديگر آهن که به صورت غير روتين در بازار وجود دارند و يا حتي مي تواند از شربت هاي آهن را مورد استفاده قرار بدهد. اگر اين هم قابل تحمل يا مقدور نباشد نهايتا پزشک ممکن است از آهن تزريقي استفاده کند که مسلما موارد بسيار نادري را شامل مي شود و اين روش به   دليل عوارضي که دارد معمولا توصيه نمي شود 
3 ) بهترين مخزن آهن در گوشت است. گوشت قرمز و جگر آهن گوشت قابليت جذب بالايي دارد. در سبزيجات هم آهن تا حدي موجود است ولي آهن سبزيجات مثل اسفناج و يا عدس به گونه اي است که قابليت جذب پاييني دارد. 
4 ) براي پيشگيري از بروز کم   خوني فقرآهن در شيرخواران توصيه مي شود که از 6 هفتگي تازماني که کودک غذاي کافي حاوي ميزان مناسبي آهن دريافت کند، ترکيبات آهن به   صورت قطره سولفات فروس به   کودک داده شود. آهن موجود در شيرمادر 2 تا 3 برابر بهتر از آهن موجود در شيرگاو جذب مي شود. در کودکان کمتر از 12 ماه تا حد امکان از شيرگاو و بز استفاده نکنيد و پس از آن هم فقط به شيرگاو اکتفا نکنيد. فقرآهن در کودکاني که به   جاي مصرف غذاهاي حاوي آهن، شير مي نوشند با شيوع زيادي ديده مي شود. مصرف روزانه بيش از نيم   ليتر شيرگاو در کودکان به   خصوص شير نجوشيده مي تواند منجر به   دفع روزانه مقداري خون از دستگاه گوارش و در دراز مدت باعث ايجاد فقرآهن مي شود. 
5 ) مصرق قهوه، تخم مرغ، شير، لبنيات، چاي، نان گندم، حبوبات و شکلات جذب آهن را کاهش مي دهد. بنابراين از مکمل هاي آهن طي يک ساعت پيش از مصرف اين مواد تا 2 ساعت پس از مصرف آنها خودداري کنيد.
6 ) هرگاه پزشکي براي شما داروهاي حاوي آهن تجويز کرد معناي آن اين است که شما دچار کم خوني فقرآهن هستيد و دارو ها را حتما بايد تا مدت تعيين شده (که معمولا چند ماه است) استفاده کنيد و در مورد اين که آيا باز لازم است که دارو را ادامه دهيد يا خير با پزشک خود مشورت کنيد. افزايش ميزان هموگلوبين به تنهايي معيار خوبي براي کافي بودن ميزان آهن نيست بلکه بايد ذخاير آهن در بدن هم تامين شود لذا مصرف دارو و مقدار و مدت زمان آن حتما بايد با مشورت پزشک باشد.